Hoe het autostoeltje specifiek ontwikkelen?
Het ontwikkelingsproces van het autostoeltje lijkt sterk op het ontwikkelen van een nieuwe auto. Het moet de doelstelling ondergaan - ontwerpontwikkeling - ontwerpverificatie (DV) - massaproductie verificatie (PV) - het productieproces. Ten eerste wordt de comfortindex van de nieuwe stoel bepaald door het verzamelen van de feedback van de klant van het vorige product en de comfortindexparameters van het concurrerende product; vervolgens wordt het voorlopige conceptontwerp van het nieuwe product uitgevoerd en wordt het ontwerpplan bepaald na vele ronden van modificatie en demonstratie. Dan de engineering ontwikkeling; de volgende stap is om het prototype voor verificatie te maken en dit te blijven aanpassen en vervolgens te verifiëren op basis van de resultaten van de test en vervolgens heen en weer te gaan tot een tijdknooppunt om een definitief productplan te verkrijgen.
Naast de fundamentele ergonomische ontwerpprincipes van het autostoeltje heeft het autostoelproces vele unieke processen. De zachtheid en hardheid van verschillende delen van een autostoeltje zijn bijvoorbeeld anders. Dit komt omdat het autostoeltje comfortabel moet zitten om op te zitten, en het kan het menselijk lichaam fixen wanneer het chassis van de auto trilt. Over het algemeen worden verschillende posities van het autostoeltje opgevuld met schuimende sponzen met verschillende hardheden en vervolgens vastgezet met een kleeflaag, maar dit heeft de neiging om te zorgen dat VOC (vluchtige organische verbindingen) de norm overschrijdt. De nieuwe middenbrandsandspaan GL8 gebruikt een schuimproces genaamd DHH om verschillende hardheden in verschillende delen van hetzelfde vulmateriaal te bereiken, waardoor het gebruik van kleefstoffen wordt verminderd. Verminder de vervluchtiging van VOC.
Naast het ontwerpproces, de ontwikkeling van de stoel, is een van de belangrijkste het verificatieproces. Om te beoordelen of het ontwerp van het autostoeltje voldoet, moeten ingenieurs verschillende tests uitvoeren. De soorten testen kunnen worden gevarieerd, maar in principe zijn ze allemaal gebaseerd op de evaluatie van het comfort, de duurzaamheid, de veiligheid en de milieuprestaties van de stoel. Laten we een paar van hen bekijken:
Deze duurzaamheidstest, die de werking van deze robotarm gebruikt, plus deze imitatie van de menselijke billencomponent, kan bijvoorbeeld de bovenste en onderste zitplaatsen van het menselijk lichaam, het dagelijks gebruik van de hobbels op de stoel, simuleren en vervolgens de seat. De slijtageconditie. In feite zijn er vele soorten tests voor duurzaamheid, zoals herhaaldelijk uitoefenen van druk op het zitvlak door mechanische middelen, het simuleren of de stoel zelf gevoelig is voor vervorming of abnormaal geluid in de meest gewelddadige situatie; of plaats het op verschillende temperaturen. In de gesloten thermostaat van vochtigheid, kijk naar het zitvlak voor kraken en veroudering.
Zoals dit is een typische test voor ontwerpoptimalisatie. De zwarte doek met een dicht rooster dat op de linkerstoel is afgedekt, kan de spanning meten die op elk raster is verdeeld. Zolang de tester rechtop zit, kan hij de specifieke spanningsverdeling op de stoel bepalen, net zoals die rechts. Zoals getoond, wordt de grootte van de spanning aangegeven door de mate van verblinding van de kleur, en als een rood gedeelte verschijnt, geeft dit aan dat de spanningsconcentratie in dit deel voorkomt. Ingenieurs moeten stressconcentratie vermijden door het ontwerp van de zachtheid en vorm van de zitting aan te passen.




